คืนที่ในหลวงประทับอยู่ที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา

มัวเเต่ด่ากันก็ไม่มีประโยชน์อะไรคับ.....

ออกมาปกป้องคุณพ่อของเราดีกว่านะ......

นี่เป็นบทความส่วนหนึ่งจากเเพทย์โรงพยาบาลศิริราช...

ได้รับฟังเรื่องราวบางส่วนจากแพทย์ผู้ที่รับใช้ใกล้ชิด ได้เล่าให้ฟังว่า
ภาพที่พ่อนั่งเหม่อลอยอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นเวลานานเหมือนจะ ร้องไห้นั้น
คนบางกลุ่มนำมาพูดกันในทางที่ไม่ดีว่าพ่อมีปัญหากันกับแม่
ที่จริงแล้วพ่อเสียใจเรื่องของคนไทยที่กำลังแตกแยกกัน ทะเลาะกันอย่างมาก
ณ.ที่ตรงนั้นกับเวลาที่ยาวนานพ่อพูดออกมาประโยคเดียวว่า
เราไปทำอะไรให้เขาเจ็บช้ำ หรือ คนไทยเหล่านั้นถึงได้โกรธ/เกลียดเราขนาดนี้
ผู้อยู่ใกล้ชิดพ่อน้ำตาไหลพรากเพราะสงสารพ่อที่ทำทุกอย่างทั้งชีวิตพ่อเพื่อ
คนไทยมาตลอด พ่อที่ไม่เคยคิดทำร้ายคนไทยแม้แต่น้อย
แต่สิ่งที่พ่อได้รับจากคนไทยกลุ่มนั้นมันคืออะไร

วันที่พ่อออกจากโรงพยาบาลในเวลากลางคืนเพื่อกลับบ้าน ก็มีข่าวออกมาในทางที่ไม่ดี
คุณหมอก็เล่าให้ฟังว่า ข่าวนั่้นไม่ใช่ความจริงแม้แต่น้อย
คุณหมอเล่าว่าความจริงแล้วพ่อไปเยี่ยมแม่ที่มีอาการผิดปกติของการเต้นของ หัวใจ
พ่อจับมือแม่ไว้เพื่อเป็นกำลังใจให้กันและกัน
แล้วพ่อก็กลับมาพักที่โรงพยาบาลเพราะพ่อเองก็ไม่สบาย
อีกเรื่องที่เพิ่งจะเคยรับรู้ซึ่งไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า
การที่ประชาชนถวายผ้าไหมทอให้แม่
ยามที่แม่ไปเยี่ยมเยื่อนลุกๆของท่าน
แม่ก็จะให้ผู้ใกล้ชิดนำเงินไปมอบให้ผู้ที่ถวายผ้าทอให้แม่ทุกครั้ง
คนละไม่ต่ำกว่า 15,000 บาทต่อผืน
คนใกล้ชิดถามแม่ว่า แล้วจะได้กำไรอะไร นำไปขายก็ไม่ได้ราคาเท่านี้
แม่ตอบว่าเงินที่มอบให้นี้ยังน้อยไปเสียอีก
หากเทียบกับการที่ได้ส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมและรักษาฝีมือทอผ้าของคนไทยให้คง อยู่
เงินจำนวนนี้อาจเลี้ยงครอบครัวเขาทั้งครอบครัวได้ทั้งปีอีกด้วย
คนไทยเราเห็นแต่ภาพตอนประชาชนถวายแต่ไม่เคยเห็นตอนที่ท่านมอบตอบ
ไม่ว่าคนไทยจะแตกแยกกันอย่างไร คิดต่าง เห็นต่าง
ก็อย่านำท่านทั้งสองมาเกี่ยวด้วยเลยนะ
เพราะท่านให้สิ่งดีงามกับคนไทยมาตลอดชีวิต